جبرئيل يك دو بار گويد : يا هنّاد ! جوابش ندهد ، و با خود ميگويد : اهل غرفه‌ها را گوئيد كه با حور و قصور ممتع باشيد ، كه ما را در اين زاويهء اندوه با نام دوست خوش است . جبرئيل گويد : يا هنّاد سر از زانو برگير ، و از من بشنو كه من پيك ملك‌ام . آخر سر برگيرد و سلام را عليك گويد . آن گه گويد : يا جبرئيل ! ديدار نمودند ؟ جبرئيل گويد : نه ، هنوز ديدار ننمودند . گويد : رو بسلامت . و سر وا زانو نهد ، گويد : ما را درين گوشهء سراى اندوه با نام او خوش است ، و همى گويد : يا حنان يا منان ! و هر بار كه از سر سوز خويش اين كلمت گويد ، آتش دويست ساله راه ازو بگريزد ، و اللَّه المنجى من عذاب الجحيم . 7 - النوبة الاولى ( 5 / 50 - 44 ) قوله تعالى إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ ما فرو فرستاديم تورات را ، فِيها هُدىً وَ نُورٌ در آن [ تورات ] راه نمونى است و روشنايى ، يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ تا حكم مىكند به آن پيغامبران ، الَّذِينَ أَسْلَمُوا ايشان كه گردن نهاده‌اند خداى را بر دين راست ، لِلَّذِينَ هادُوا اينان را كه برگشتند از راه ، وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ و ربّانيان و دانشمندان ايشان ، بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ به آن كتاب خداى كه فرا ايشان سپرده بودند ، وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ و ايشان بر آن گواهان بودند ، فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ شما [ كه امّت محمديد ] از ايشان مترسيد ، وَ اخْشَوْنِ و از من ترسيد ، وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا [ و چون ايشان مكنيد ] و بسخنان من بهاى اندك مخريد ، وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ و هر كه حكم نكند به آنكه اللَّه فرو فرستاد ، فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ ( 44 ) كافران ايشانند . وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ و نبشتيم بر ( 1 ) ايشان ، فِيها در آن تورات ،

--> 1 - نسخهء الف : ور .